Ceramiczne i fajansowe antyki

W niewielkiej Glinicy, w sercu powiatu lublinieckiego, powstał ośrodek ceramiczny o ambicjach dorównujących europejskim manufakturom. Monografia Józefa Bremera SJ „Fabryka fajansu w Glinicy” przywraca mu należne miejsce, stając się podstawowym źródłem wiedzy o tej wytwórni.

Przełom nastąpił w 1767 roku, gdy fabrykę przejęła hrabina Anna Barbara von Gaschin, nadając jej nowy impuls rozwojowy.
Autor pokazuje, jak Glinica łączyła tradycyjny fajans z nowoczesną kamionką (Steingut), odpowiadając na zmiany rynku XVIII wieku.

Manufaktura zasłynęła nie tylko produkcją użytkową, ale też fantazyjnymi formami – od dekoracyjnych waz z plastycznymi bukietami po naczynia zoomorficzne.

Książka wyróżnia się rzetelnością i praktycznym charakterem: zawiera biografie ważnych postaci, omówienie technologii oraz bogaty materiał ilustracyjny i sygnatury pomocne w identyfikacji wyrobów i odróżnianiu ich od innych ośrodków.

To publikacja, która realnie uzupełnia wiedzę o śląskiej ceramice i stanowi wartościowe narzędzie dla kolekcjonerów, antykwariuszy i pasjonatów.
Warto mieć ją w swojej bibliotece, gdyż już teraz jest trudno dostępna.

„Historische Kacheln und Model vom Spätmittelalter bis zum Jugendstil”

świetnie ilustrowany katalog kafli piecowych i modeli z kolekcji Państwowej Szkoły Ceramiki w Landshut. Zawiera opracowanie o historii zduństwa w południowych Niemczech, technologii, ikonografii i motywach dekoracyjnych oraz obszerną część katalogową z opisami i zdjęciami kafli od późnego średniowiecza po secesję.  144 strony, liczne ilustracje w kolorze i czerni‑bieli; pozycja obowiązkowa dla miłośników pieców kaflowych, muzeów, ceramików, zdunów i zbieraczy starych kafli i kafelków.