Pamiątkowy przyprawnik Ostseebad Zoppot Seesteg - dawny Sopot

Zabytkowy przyprawnik porcelanowy z Zoppot-Seesteg – perłowe cacko z dawnego Sopotu

Rzadki porcelanowy przyprawnik to autentyczna pamiątka z czasów świetności Ostseebad Zoppot – uzdrowiska zwanego "Riwierą Północy", które na przełomie XIX i XX wieku przyciągało europejską elitę do polskiego wybrzeża. Zestaw łączy w sobie funkcjonalność z kunsztem rzemieślniczym i sentymentalną wartością historyczną.
Przyprawnik w formie trojaka – charakterystycznej konstrukcji z trzema pojemnikami przeznaczonymi na sól, pieprz i musztardę (lub ocet).
Centralny element stanowi zamykany pojemniczek z pokrywką i formowanym uchwytem, natomiast po bokach znajdują się dwa otwarte, półkuliste pojemniczki, pomiezy nimi wygodny uchwyt do rpzenoszenia.
Całość wykonana z białej porcelany pokrytej perłowym, opalizującym lśnieniem – charakterystycznym dla lusterware, gdzie iryzująca, tęczowa powierzchnia przypomina naturalną muszlę perłową. Wyjątkowością tego okazu jest widoczek na centralnym pojemniku. Widnieje tam ręcznie podmalowana kalkomania z widokiem sopockiego mola  wraz z napisem "Ostseebad Zoppot-Seesteg". Scena przedstawia malownicze molo z charakterystyczną architekturą Belle Époque – drewniany pomost wdzierający się w głąb Zatoki Gdańskiej, otoczony błękitem morza i pastelowym niebem zachodu słońca. Ten ikonograficzny motyw pozwala datować przedmiot na lata 1900-1930, okres największej świetności Sopotu jako ekskluzywnego kurortu.
Dodatkowo zestaw zachował małą porcelanową łyżeczkę – rzadkość wśród tego typu pamiątek, która zwiększa jego kolekcjonerską wartość i kompletność. Elementem wyróżniajacym jest również  bordowe wykończenie uchwytu oraz lamówka, które kontrastują z perłowym blaskiem korpusu.

Wymiary
Wysokość: ok. 8 cm
Szerokość: ok. 10 x 9 cm
Porcelana niesygnowana (typowe dla drobnych pamiątek kurortowych produkowanych przez lokalne wytwórnie)

Stan Zachowania
Przedmiot prezentuje się wyjątkowo dobrze jak na swój wiek:

• Bez uszkodzeń mechanicznych – brak pęknięć, odprysków czy ubytków


• Drobne zadrapania użytkowe obecne na powierzchni to naturalna "patyna czasu", która potwierdza autentyczność i ponad stuletni wiek obiektu


• Perłowy połysk nie jest wytarty, widoczny nawet na rękojeści miniaturowej łyzeczki


• Kalkomania zachowana czytelnie, choć nosi subtelne ślady wieku - przteracia na obramieniu


• Kompletność zestawu wraz z łyżeczką to rzadkość na rynku antykwarycznym

Zoppot-Seesteg - Turystyczna perła Bałtyku na początku XX Wieku:

Sopockie molo – Zoppot Seesteg – było sercem życia towarzyskiego w jednym z najsłynniejszych kurortów Europy. Pierwsze molo zbudował w 1827 roku dr Jean Georges Haffner, lekarz napoleoński i pionier rozwoju sopockiego uzdrowiska. Początkowo miało zaledwie 31,5 metra długości i służyło transportowi wody morskiej do zakładu kąpielowego.​
W miarę rozkwitu kurortu, molo systematycznie wydłużano: w 1842 roku osiągnęło 94 metry, w 1870 – 150 metrów, a w 1910 – już 315 metrów. Największa przebudowa miała miejsce w latach 1927-1928, kiedy to z okazji 25-lecia nadania Sopotowi praw miejskich i 100-lecia istnienia pomostu, molo zostało rozbudowane do obecnej długości 511,5 metra, stając się najdłuższym drewnianym molo w Europie.​ Na przełomie XIX i XX wieku Ostseebad Zoppot stał się ulubionym kurortem europejskiej arystokracji i wielkiej burżuazji. Do Sopotu zjeżdżali zamożni goście z Berlina, Warszawy, Królewca i Sankt Petersburga. Szczególnym patronem kurortu był cesarz Wilhelm II, który tak upodobał sobie Sopot, że posiadał tu letnią rezydencję (obecnie hotel Maryla) oraz oddzielną willę dla gości (dawny hotel Magnolia). To właśnie cesarz nadał Sopotowi prawa miejskie 8 października 1901 roku, a jego małżonka ufundowała kościół garnizonowy św. Jerzego.​ Połączenie kolejowe z Gdańskiem (ok. 1870 rok) i późniejsze rozszerzenie linii do Berlina sprawiło, że Sopot stał się łatwo dostępny dla elity z całej Europy. Do 1900 roku liczba odwiedzających przekroczyła 12 500 rocznie, a tuż przed I wojną światową kurort gościł ponad 20 000 turystów rocznie przy zaledwie 17 400 stałych mieszkańcach. Polski pisarz Adolf Nowaczyński nazwał Sopot "przedłużeniem Warszawy nad Bałtykiem", tak popularne było to miejsce wśród polskiej inteligencji.​ W 1927 roku otwarto słynny Kasino Hotel (dziś Sofitel Grand Sopot) za astronomiczną sumę 20 milionów guldenów gdańskich. Hotel w stylu Art Deco szybko stał się symbolem luksusu i elegancji, przyciągając milionerów z całej Europy, którzy przybywali by korzystać z kasyna, kąpieli morskich i ekskluzywnego życia towarzyskiego. Sopot, zwany "Perłą Północy" lub "Polską Riwierą", oferował bogaty program kulturalny z operą leśną (otwartą w 1909 roku), wyścigami konnymi, kortami tenisowymi i sanatorium balneologicznym.

Nie przegap okazji by stać się właścicielem tego unikalnego suweniru z dawnego Zoppot – eksponatu porcelanowej historii, który może jeszcze zyskać na wartości!

nasz numer magazynowy SM286